Η αγχόνη της οικονομικής κρίσης σφίγγει..
Γενικά η Ολλανδία είναι μια χώρα χωρίς εξάρσεις. Φαινομενικά τουλάχιστον. Απεργίες γίνονται πολύ λίγες και συνήθως για μερικές ώρες μόνο. Διαμαρτυρίες και πορείες γίνονται αλλά με περιορισμένη συχνά συμμετοχή και ως επί το πλείστον χωρίς σοβαρά επεισόδια. Αν εξαιρέσει κανείς τις συγκρούσεις της αστυνομίας με τις ομάδες των καταληψιών (squatters – καταλήψεις σε ακατοίκητα σπίτια) που γίνονται κατά καιρούς, και κάτι μικροεπεισόδια με χουλιγκάνους του Άγιαξ κυρίως, τίποτα άλλο δεν φαίνεται να διαταράσσει την ηρεμία και τη γαλήνη της πάλαι ποτέ ναυτικής εμπορικής αυτοκρατορίας.
Γενικά η Ολλανδία είναι μια χώρα χωρίς εξάρσεις. Φαινομενικά τουλάχιστον. Απεργίες γίνονται πολύ λίγες και συνήθως για μερικές ώρες μόνο. Διαμαρτυρίες και πορείες γίνονται αλλά με περιορισμένη συχνά συμμετοχή και ως επί το πλείστον χωρίς σοβαρά επεισόδια. Αν εξαιρέσει κανείς τις συγκρούσεις της αστυνομίας με τις ομάδες των καταληψιών (squatters – καταλήψεις σε ακατοίκητα σπίτια) που γίνονται κατά καιρούς, και κάτι μικροεπεισόδια με χουλιγκάνους του Άγιαξ κυρίως, τίποτα άλλο δεν φαίνεται να διαταράσσει την ηρεμία και τη γαλήνη της πάλαι ποτέ ναυτικής εμπορικής αυτοκρατορίας.
